Afdrukken E-mailadres

Fruit voor een kinderenhuis in Nepal

Zo begon het …
In het kinderhuis in Pokhara zijn ongeveer 60 kinderen, wees- en ook straatkinderen tussen de 4 en 14 jaar. Zij krijgen daar onderdak en 2 keer per dag eten. Een deel van de kinderen mag naar school. Een groot deel van de dag is er geen schoon water daar. Er is veel stroom uitval en ’s avonds, als het daar erg donker is, is er tussen 19.00 en 21.00 uur geen stroom en dus helemaal geen licht
Veel kinderen komen hevig verkouden in het kinderhuis. Fruit is ook voor hen heel gezond, maar onbetaalbaar. Daarom kocht Margriet op de markt 60 stuks fruit, appels en bananen voor omgerekend 4 euro.  Die  4 euro was heel veel geld. Want een  werknemer verdient daar 40 euro per maand.  Het vormde de aanleiding voor een actie in de kerken om geld in te zamelen voor gezond fruit.


Margriet Trouw (34 jaar) – vrijwilligster in Nepal
Een mooi land
Ik ben opgegroeid in Bloemhof en Vreewijk en dus rond de Breepleinkerk en de Vredeskerk en ben lid geweest van de jeugdvereniging en de soos. Al tijdens mijn middelbare schooltijd kwam het gevoel boven dat ik (voor ooit een baan te gaan zoeken) eerst wilde gaan helpen in een weeshuis in een ver vreemd en arm land.
Na mijn studie rechten ben ik in 2008 voor het eerst naar Nepal gegaan. Nu ben ik al weer de derde keer, minstens voor een halfjaar, als vrijwilliger hier in Pokhara. Nepal is een heel mooi land, hier zijn de hoogste bergen van de wereld zoals de Mount Everest. Het is een mooi land, maar ook een erg arm land, misschien wel een van de armste van de wereld.

Een kinderhuis voor lijmsnuivende kinderen
Ik werk in een project voor straatkinderen. Deze kinderen kunnen niet thuis wonen bij hun ouders, omdat die te arm zijn om voor ze te zorgen of omdat ze ziek zijn. Soms zijn de ouders overleden. De kinderen zwerven dan op straat om te bedelen voor geld en eten. Ze slapen ‘s nachts ergens langs de weg, tegen elkaar aan om warm te blijven. Sommigen zijn al op heel jonge leeftijd verslaafd aan lijmsnuiven.
Het is natuurlijk heel erg moeilijk om zo te leven, want zij willen, net als andere kinderen, ook graag naar school, spelen, eten, schone kleren, een warm bed om in te slapen en iemand die voor hen zorgt. Daarom proberen we deze kinderen van de straat te halen en ze die dingen te geven.
In het huis hebben we twee slaapkamers met houten stapelbedden, een zeer eenvoudige keuken, een kleine kamer om televisie te kijken, een douche een wc en een speelplaats. Een hele lieve vrouw die er ook woont met haar dochtertje zorgt voor alle kinderen die er zijn. Gemiddeld zijn er 15 kinderen in het huis om te slapen. Overdag is het vaak drukker, kinderen die naar (gevonden) familie teruggeplaatst zijn willen hier toch graag komen spelen.Dit is fijn omdat ze dan niet in het oude patroon terugvallen.

Engelse taal
Als de kinderen in het huis komen moeten ze eerst erg wennen aan orde en regelmaat. Na verloop van tijd en met wat basiskennis gaan ze dan naar school. Samen met een Nepalese lerares geef ik de nieuwe kinderen overdag les in het huis. ’s Morgens les in het Nepalees en ’s middags in het Engels. Door ze de Engelse taal bij te brengen hebben ze een grotere kans om in de maatschappij een plekje te vinden. Ze willen ook heel graag leren. Ze vragen zelfs om extra huiswerk! Om dit allemaal te kunnen doen heeft dit project (huis) veel hulp nodig. Vrijwilligers, om te helpen met leren, vaak ook via spelletjes en ook om af en toe te gaan voetballen of te zwemmen in het meer.

Hulp gevraagd
Maar er is ook geld nodig om nieuwe kleren te kopen (juist nu het winter wordt), beddengoed, schriften en potloden, spelletjes en ook voor fruit en extra groenten. Verder ook voor een noodbezoek aan de tandarts of de dokter. Voor verzekeringen daaromtrent is helemaal geen geld. Het zou heel fijn zijn als u ons daarmee zou  willen helpen!